ภาวะปวดข้อและข้อเสื่อม

ภาวะปวดข้อและข้อเสื่อม

อาการปวดข้อไม่ว่าจะเกิดขึ้นในบริเวณใดๆ ก็ตาม ล้วนทำให้เกิดความรำคาญทั้งกายและใจ หรือประสบปัญหาในการใช้ชีวิตประจำวันกันด้วยกันทั้งนั้น การปวดบางครั้งพอทนได้ แต่บางครั้งทนแล้วทนอีกก็ทนไม่ไหว บางท่านลองรับประทานยาสามัญประจำบ้านแล้วก็มีอาการพอทุเลาแต่ไม่หายขาด หรือยังคงทำให้ไม่สามารถทำกิจวัตรที่ต้องการได้อย่างเต็มที่
การปวดข้อมีหลายประเภท แต่ละประเภทก็มีต้นตอที่แตกต่างกัน เพราะส่วนประกอบของข้อไม่ได้ประกอบขึ้นด้วยแค่กระดูกสองชิ้น แต่ยังประกอบด้วยผิวข้อ เยื่อหุ้มข้อ เส้นเอ็นยึดข้อ หรือในบางข้อต่อก็มีหมอนรองข้อ รวมทั้งบางข้อก็มีความซับซ้อนมาก เช่น มีส่วนของกระดูกประกอบกันถึง 3 ชิ้น แต่ละส่วนประกอบก็ก่อให้เกิดปัญหาและแสดงออกถึงอาการปวดได้ทั้งสิ้น นอกจากนี้ การปวดบางครั้งเป็นการส่งผ่านอาการปวดมาจากส่วนอื่น เช่น การตายของกล้ามเนื้อหัวใจเป็นต้น
โรคบางประเภทที่เป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อ โรคภูมิแพ้บางประเภท โรคผิวหนังบางประเภท  หรือ โรคทางเมตาโบลิก ก็มีส่วนส่งผลต่ออาการปวด และการอักเสบในข้อได้ เพราะโรคเหล่านี้มีการตอบสนองภายในข้อต่อภาวะของโรค รวมทั้งโรคเหล่านี้ยังทำให้ส่วนประกอบของข้อต่อเสียและเสื่อมได้ หากการดำเนินโรคเลวลงถึงขั้นรุนแรง

การบาดเจ็บก็เป็นปัจจัยหนึ่งของการปวดข้อ บางครั้งการบาดเจ็บเพียงน้อยนิด แต่ทว่าไม่ดูแลส่วนประกอบสำคัญของข้อที่ได้รับการบาดเจ็บให้หายโดยไว ก็สามารถทำให้เกิดการปวดเรื้อรัง บวมอักเสบเรื้อรัง และยังทำให้ไม่สามารถทำกิจวัตรหรือเล่นกีฬาด้วยศักยภาพเดิมได้อีก การรักษาตั้งแต่เริ่มต้นอย่างเหมาะสม ย่อมจะทำให้เกิดผลดีต่อข้อต่อ และกระดูกภายใต้ผิวข้อ เพราะปัจจุบันยังไม่มีเทคโนโลยีที่ดีเลิศในการสร้างผิวข้อเทียม หรือส่วนประกอบของข้อต่อเช่น หมอนรองข้อ ให้ได้คุณภาพใกล้เคียงกับของเดิมก่อนการบาดเจ็บ
ผลพวงจากโรคต่างๆ ที่ได้กล่าวมากแล้วย่อมมีผลกับผิวข้อ (กระดูกอ่อนที่ผิวข้อ) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการคงอยู่ และคงสภาพของข้อให้เกิดการใช้งานได้อย่างปกติ หากเราปล่อยปละละเลยให้ผิวข้อเกิดการสึกตั้งแต่วัยเยาว์ ภาวะผิวข้อเสื่อมก็คงถามหาเราก่อนวัยชราอย่างแน่นอน

ด้วยปัจจุบันทางการแพทย์มีเทคโนโลยีที่สามารถวินิจฉัยอาการปวดเหล่านั้นได้ อย่างดีขึ้นกว่าในแต่ก่อน แต่การใช้เทคโนโลยีเหล่านั้นยังมีราคาแพง และบางครั้งอาจไม่สอดคล้องกับโรคที่เป็นและการรักษาที่ผู้ป่วยตั้งใจไว้ การมาโรงพยาบาลเพื่อตรวจหาสาเหตุการก่อโรค หาแนวทางในการรักษาและปฏิบัติตัวที่เหมาะสมเพื่อยืดอายุข้อ ย่อมเป็นแนวทางที่ดีที่สุด การปล่อยทิ้งไว้นานเกินควร ย่อมส่งผลให้เกิดความเสียหายมากขึ้นต่อส่วนต่างๆ ของข้อต่อ และยังทำให้ยากต่อการรักษาในอนาคต หากต้องมีการรักษาด้วยการผ่าตัด ก็จำเป็นต้องใช้เหล็กหรือข้อเทียมที่พิเศษมากขึ้น